Bewijs
Bij het ter perse gaan van dit blogbericht stond de uitslag nog niet op de website van de Klimmuur, maar dat zal vast nog wel komen.
Eeuwige roem! Nou nog maandag aanwezig zijn, dan win ik misschien zelfs een helm.
dinsdag 29 september 2009
Weer gewonnen!
De boulderladder van de Klimmuur Den Haag bestaat nog steeds. Ruim twee jaar geleden was 't me gelukt om als eerste te eindigen in trede vier. Ik won er zelfs een prijs mee. En nu ben ik de eerste in trede vijf! (Dat is vooruitgang. Als je bovenaan in trede vier eindigt, dan promoveer je naar trede vijf.)
Bij het ter perse gaan van dit blogbericht stond de uitslag nog niet op de website van de Klimmuur, maar dat zal vast nog wel komen.
Eeuwige roem! Nou nog maandag aanwezig zijn, dan win ik misschien zelfs een helm.
Bij het ter perse gaan van dit blogbericht stond de uitslag nog niet op de website van de Klimmuur, maar dat zal vast nog wel komen.
Eeuwige roem! Nou nog maandag aanwezig zijn, dan win ik misschien zelfs een helm.
maandag 21 september 2009
Astronomieles
Niet zo lang geleden had Bever een aanbieding: de Fenix TK11. 't Is een handzame zaklamp die maar liefst 225 lumens doet. Ter vergelijking: de Petzl Myo XP, toch ook geen kinderachtige lamp, doet 150 lumens in Boost Mode. (Ok, 't is een stuk minder dan de 350 lumens van het monster van speleogids Paul, maar 't is toch een heleboel licht.)
“The Fenix TK11 (Tank) series features a powerful, solid, durable, and waterproof design intended for rugged outdoor and military use.” Zoiets moois in de aanbieding, inclusief twee accu's en een oplader, dat kon ik natuurlijk niet laten liggen. En hij doet 't inderdaad prima.
Waar gebruik ik nou zo'n lamp voor, zal je je afvragen. Nou, voor astronomieles bijvoorbeeld. Ik had Philip al eens uitgelegd dat de zon van Laos naar Nederland gaat, en dan door naar Amerika, en dan weer naar Laos. Als het avond is in Laos, dan is het middag in Nederland. Dat soort dingen. Dat kon ik mooi toelichten (haha, letterlijk) met mijn nieuwe lampje en de oude globe.
Philip weet nog niet alles van astronomie. Zo stonden we zondagavond in de tuin. Ik moest namelijk nog even zijn speelgoedtent opruimen. Maar het was al donker. Philip kwam op het idee om me bij te lichten met mijn nieuwe lamp. Dat mocht, en het lukte Philip om niet de hele tijd met de lamp in mijn gezicht te schijnen. Ik kon redelijk goed zien wat ik deed. Maar opeens werd het helemaal donker! Dat kwam doordat Philip even naar de sterren wilde kijken, en met de lamp de sterren probeerde bij te lichten…
Fenix TK11
“The Fenix TK11 (Tank) series features a powerful, solid, durable, and waterproof design intended for rugged outdoor and military use.” Zoiets moois in de aanbieding, inclusief twee accu's en een oplader, dat kon ik natuurlijk niet laten liggen. En hij doet 't inderdaad prima.
Waar gebruik ik nou zo'n lamp voor, zal je je afvragen. Nou, voor astronomieles bijvoorbeeld. Ik had Philip al eens uitgelegd dat de zon van Laos naar Nederland gaat, en dan door naar Amerika, en dan weer naar Laos. Als het avond is in Laos, dan is het middag in Nederland. Dat soort dingen. Dat kon ik mooi toelichten (haha, letterlijk) met mijn nieuwe lampje en de oude globe.
Astronomieles
Philip weet nog niet alles van astronomie. Zo stonden we zondagavond in de tuin. Ik moest namelijk nog even zijn speelgoedtent opruimen. Maar het was al donker. Philip kwam op het idee om me bij te lichten met mijn nieuwe lamp. Dat mocht, en het lukte Philip om niet de hele tijd met de lamp in mijn gezicht te schijnen. Ik kon redelijk goed zien wat ik deed. Maar opeens werd het helemaal donker! Dat kwam doordat Philip even naar de sterren wilde kijken, en met de lamp de sterren probeerde bij te lichten…
zondag 20 september 2009
De beker is lichtblauw
Philip kan erg eigenwijs zijn. En hij heeft zo zijn voorkeuren. Zo wil hij bij voorkeur zijn drinken in zijn nieuwe lichtblauwe beker krijgen. Maar zijn nieuwe lichtblauwe beker is soms niet schoon, dus dan wordt 't toch een andere beker. We hebben tientallen andere bekers die ook heel mooi zijn. Maar nee, dat is niet goed, het moet de lichtblauwe zijn en anders drinkt hij het gewoon niet op.
Er is een truuk die soms wel (maar helaas soms ook niet) werkt. Dan zeg ik dat hij z'n ogen dicht moet doen, en dat hij moet denken dat de beker niet roze is maar lichtblauw. Vaak drinkt hij dan helemaal gelukkig zijn appelsap toch op.
Toen ik bovenstaande foto gemaakt had en aan Philip liet zien, reageerde hij ietwat verbaasd: “hee, nou is die beker toch roze!” Ik riep maar gauw dat de beker dat heel eventjes voor de foto deed. Toen was het weer goed.
Er is een truuk die soms wel (maar helaas soms ook niet) werkt. Dan zeg ik dat hij z'n ogen dicht moet doen, en dat hij moet denken dat de beker niet roze is maar lichtblauw. Vaak drinkt hij dan helemaal gelukkig zijn appelsap toch op.
De beker is lichtblauw… de beker is lichtblauw…
Toen ik bovenstaande foto gemaakt had en aan Philip liet zien, reageerde hij ietwat verbaasd: “hee, nou is die beker toch roze!” Ik riep maar gauw dat de beker dat heel eventjes voor de foto deed. Toen was het weer goed.
zondag 30 augustus 2009
BAZ! 2009
Het laatste weekend van augustus is zo goed als voorbij, en daarmee is de vierde editie van BAZ! alweer achter de rug.
Het weer leek roet in het eten te gooien; het ging misschien wel regenen. Websites met de buienradar hebben overuren gemaakt. Maar net als vorig jaar hadden we twee prima dagen. Vorig jaar was het heet, te heet eigenlijk; dit jaar mogen we hoogstens klagen dat het een beetje te hard waaide. Dat probeerde ik dan ook: ik zei dat ik ergens uit de wand was gewaaid, maar dat werd weggehoond. Zo hard waaide het niet.
Er waren boulders in alle variaties: van veel te makkelijk tot volstrekt onmogelijk (althans, vanuit mijn subjectieve blik). Zoals gebruikelijk was het niet zo hard gewaardeerd. De meeste zesjes die ik probeerde kon ik vrij makkelijk toppen. En een aantal zesplusjes lukten me ook. Ik heb zelfs een 7a getopt!
Zaterdag, na het boulderen en voor de finales, gingen we met z'n achten eten bij een strandtent. En waar praat je dan zoal over? Nou, vooral over een spannende alpiene expeditie naar de Arwa Tower. Misschien een wat merkwaardig gespreksonderwerp, zo tijdens een boulder-evenement op het strand. Maar ja, vier van de vijf expeditieleden zaten aan tafel.
Daarna kwamen de finales. In voorgaande jaren maakte iedereen die z'n scorebriefje inleverde kans op een plaats in de finale. Dit jaar was dat anders. Er was een aantal kwalificatie-boulders, en daar zaten jurypersonen bij. Als je kans wilde maken op een finaleplaats dan kreeg je een scoreformulier, en als je een kwalificatie-boulder haalde dan tekende zo'n jurypersoon dat daarop af. Toen ik zaterdagochtend mijn goody-bag ophaalde, vroeg Maaike of ik voor een finaleplaats ging. Tuurlijk, dacht ik, waarom niet. Ze waarschuwde nog dat ik dan wel minstens 7b moest boulderen. Hmm. Nou, kom maar op, ik probeer er wel eentje, zei ik. Uiteindelijk heb ik 't scoreformulier niet ingeleverd; het is een beetje suf om een leeg scoreformulier in te leveren.
Ik vond de damesfinale een beetje tam. Misschien waren de finaleboulders net iets te makkelijk. Of de dames net iets te goed. Hoe dan ook, Muriel Sarkany won, net als vorig jaar, en dat was natuurlijk toch een mooie prestatie. De herenfinale was heel spannend. Die werd gewonnen door Wouter Jongeneelen. Hij was de enige die de derde boulder topte. Daarbij moesten de heren een bijna onmogelijke stap over een kaal element maken.
Wij, gewone boulderaars, hebben ook heel aardig geklommen. Soms met hindernissen. Zo werd Roos bijna uit de wand gekegeld door iemand die schuin boven haar uit de wand draaide. Gelukkig liep het goed af en vielen ze geen van beiden naar beneden.
Akshay had ook weinig moeite met de zesplusjes. Hij had meer moeite met zijn teennagel. Die was bijna, maar net niet helemaal, afgescheurd. De EHBO adviseerde hem om een kwartiertje in de zee te gaan weken, maar dat hielp niet. Een stuk tape hielp wel.
En Nans heeft zichzelf voorbij geboulderd. Haar doelstelling was iets met vijfjes, maar toen ze de meeste vijfjes nogal soepel topte moest ze haar doelstelling al gauw bijstellen naar iets met zesjes.
Het weer leek roet in het eten te gooien; het ging misschien wel regenen. Websites met de buienradar hebben overuren gemaakt. Maar net als vorig jaar hadden we twee prima dagen. Vorig jaar was het heet, te heet eigenlijk; dit jaar mogen we hoogstens klagen dat het een beetje te hard waaide. Dat probeerde ik dan ook: ik zei dat ik ergens uit de wand was gewaaid, maar dat werd weggehoond. Zo hard waaide het niet.
BAZ! 2009
Er waren boulders in alle variaties: van veel te makkelijk tot volstrekt onmogelijk (althans, vanuit mijn subjectieve blik). Zoals gebruikelijk was het niet zo hard gewaardeerd. De meeste zesjes die ik probeerde kon ik vrij makkelijk toppen. En een aantal zesplusjes lukten me ook. Ik heb zelfs een 7a getopt!
Zaterdag, na het boulderen en voor de finales, gingen we met z'n achten eten bij een strandtent. En waar praat je dan zoal over? Nou, vooral over een spannende alpiene expeditie naar de Arwa Tower. Misschien een wat merkwaardig gespreksonderwerp, zo tijdens een boulder-evenement op het strand. Maar ja, vier van de vijf expeditieleden zaten aan tafel.
Daarna kwamen de finales. In voorgaande jaren maakte iedereen die z'n scorebriefje inleverde kans op een plaats in de finale. Dit jaar was dat anders. Er was een aantal kwalificatie-boulders, en daar zaten jurypersonen bij. Als je kans wilde maken op een finaleplaats dan kreeg je een scoreformulier, en als je een kwalificatie-boulder haalde dan tekende zo'n jurypersoon dat daarop af. Toen ik zaterdagochtend mijn goody-bag ophaalde, vroeg Maaike of ik voor een finaleplaats ging. Tuurlijk, dacht ik, waarom niet. Ze waarschuwde nog dat ik dan wel minstens 7b moest boulderen. Hmm. Nou, kom maar op, ik probeer er wel eentje, zei ik. Uiteindelijk heb ik 't scoreformulier niet ingeleverd; het is een beetje suf om een leeg scoreformulier in te leveren.
Ik vond de damesfinale een beetje tam. Misschien waren de finaleboulders net iets te makkelijk. Of de dames net iets te goed. Hoe dan ook, Muriel Sarkany won, net als vorig jaar, en dat was natuurlijk toch een mooie prestatie. De herenfinale was heel spannend. Die werd gewonnen door Wouter Jongeneelen. Hij was de enige die de derde boulder topte. Daarbij moesten de heren een bijna onmogelijke stap over een kaal element maken.
Wij, gewone boulderaars, hebben ook heel aardig geklommen. Soms met hindernissen. Zo werd Roos bijna uit de wand gekegeld door iemand die schuin boven haar uit de wand draaide. Gelukkig liep het goed af en vielen ze geen van beiden naar beneden.
Roos wordt aangevallen
Akshay had ook weinig moeite met de zesplusjes. Hij had meer moeite met zijn teennagel. Die was bijna, maar net niet helemaal, afgescheurd. De EHBO adviseerde hem om een kwartiertje in de zee te gaan weken, maar dat hielp niet. Een stuk tape hielp wel.
Akshay in een zesje
En Nans heeft zichzelf voorbij geboulderd. Haar doelstelling was iets met vijfjes, maar toen ze de meeste vijfjes nogal soepel topte moest ze haar doelstelling al gauw bijstellen naar iets met zesjes.
Nans in een zesje
donderdag 27 augustus 2009
Wow, een CD!
Het gezin Rijstveld bezit tegenwoordig een paar iPods. Ik wilde namelijk gebruik maken van de ‘aux’-ingang van de Prius. Eerst kocht ik een iPod Shuffle (twee gigabyte), maar al gauw was die te beperkt. Dus toen kwam een 160 gigabyte iPod Classic. Ik stopte de iPod Shuffle vol met Thai en Lao muziek en gaf 'm aan Lien. Later kocht ik ook nog een iPod Touch, waarna Lien de iPod Shuffle inclusief muziek verkocht aan een kennis. En nu heeft Lien zelfs een iPhone. Dat betekent overigens dat ik de iPod Touch weer moet verkopen; heeft iemand belangstelling voor een bijna nieuwe iPod Touch (acht gigabyte)?
Als je een iPod of een iPhone hebt, dan gebruikt je iTunes om dat ding te beheren. iTunes is een programma voor op je computer. Het is heel makkelijk om met iTunes je CD-verzameling op de computer en op de iPod te krijgen. Je kan er ook heel makkelijk muziek mee kopen, online via de iTunes Shop. Klik een paar keer en de muziek wordt gedownload. De rekening volgt via je creditcard.
Een week of twee geleden wilde ik wat muziek van INXS kopen. Puur uit jeugdsentiment. Een paar klikken in iTunes later werd het album Swing gedownload. Maar ik wilde ook het album Kick kopen. En dat lukte niet. Na het nodige zoeken vond ik het wel, maar dat was op de Amerikaanse versie van de iTunes Store. En die wilde 't niet aan mij verkopen, omdat ik geen adres in Amerika heb. Bah. En dat gold niet alleen voor INXS, maar ook voor andere muziek. Bah.
De volgende dag klaagde ik hierover bij collega Roene. Hij is namelijk muziekliefhebber, heeft een paar iPods en koopt ook regelmatig allerlei dingen online. Hij adviseerde me om Kick via www.cdwow.nl te kopen. Zo geadviseerd, zo gedaan. En ik keek elke dag vol ongeduld in de brievenbus. Maar na een week had ik nog steeds geen CD ontvangen! Volgens Roene was dat heel gewoon bij cdwow: het kan zo tien dagen duren.
En inderdaad, na tien dagen werd mijn ongeduld eindelijk beloond. Vanmiddag vond ik een pakje van cdwow in de brievenbus! De muziek staat ondertussen al op mijn iPod.
Nu snap ik ook een beetje hoe het komt dat 't zo lang duurde. Op het pakje stond een cdwow-adres in Amerika, en een sticker met een retour-postadres in Duitsland, en daaroverheen een sticker met een retour-adres in Zwitserland.
Er lag overigens nog iets in de brievenbus: de eerste twee uitgaven van bl.ad o.ver k.limmen. Die had ik ook online besteld, bijna een maand geleden, maar pas vorige week betaald. Heb ik ook wat te lezen.
Als je een iPod of een iPhone hebt, dan gebruikt je iTunes om dat ding te beheren. iTunes is een programma voor op je computer. Het is heel makkelijk om met iTunes je CD-verzameling op de computer en op de iPod te krijgen. Je kan er ook heel makkelijk muziek mee kopen, online via de iTunes Shop. Klik een paar keer en de muziek wordt gedownload. De rekening volgt via je creditcard.
Een week of twee geleden wilde ik wat muziek van INXS kopen. Puur uit jeugdsentiment. Een paar klikken in iTunes later werd het album Swing gedownload. Maar ik wilde ook het album Kick kopen. En dat lukte niet. Na het nodige zoeken vond ik het wel, maar dat was op de Amerikaanse versie van de iTunes Store. En die wilde 't niet aan mij verkopen, omdat ik geen adres in Amerika heb. Bah. En dat gold niet alleen voor INXS, maar ook voor andere muziek. Bah.
De volgende dag klaagde ik hierover bij collega Roene. Hij is namelijk muziekliefhebber, heeft een paar iPods en koopt ook regelmatig allerlei dingen online. Hij adviseerde me om Kick via www.cdwow.nl te kopen. Zo geadviseerd, zo gedaan. En ik keek elke dag vol ongeduld in de brievenbus. Maar na een week had ik nog steeds geen CD ontvangen! Volgens Roene was dat heel gewoon bij cdwow: het kan zo tien dagen duren.
En inderdaad, na tien dagen werd mijn ongeduld eindelijk beloond. Vanmiddag vond ik een pakje van cdwow in de brievenbus! De muziek staat ondertussen al op mijn iPod.
Nu snap ik ook een beetje hoe het komt dat 't zo lang duurde. Op het pakje stond een cdwow-adres in Amerika, en een sticker met een retour-postadres in Duitsland, en daaroverheen een sticker met een retour-adres in Zwitserland.
www.cdwow.nl
Er lag overigens nog iets in de brievenbus: de eerste twee uitgaven van bl.ad o.ver k.limmen. Die had ik ook online besteld, bijna een maand geleden, maar pas vorige week betaald. Heb ik ook wat te lezen.
Abonneren op:
Posts (Atom)