maandag 17 maart 2008

Kermis

Zaterdag moesten we even in Amsterdam zijn. En hee, er was kermis. Wat leuk. We maakten Philip wakker, en jawel, hij was ook geïnteresseerd. Dus hup, de auto geparkeerd, en naar de kermis.

Kermis in Amsterdam


Philip was natuurlijk niet meteen helemaal wakker, en wilde vooral gedragen worden. En hij wilde eerst nog helemaal niks. Nou, dan maar het reuzenrad in, dat is makkelijk en leuk.

Dat reuzenrad is hoog, he


Als je eenmaal in het reuzenrad zit, dan kan je er niet meteen weer uit. En als je dan ziet dat het ding met spanbanden in elkaar zit… (Gelukkig zag ik maar één spanband, en zo te zien was die er alleen maar om een buisje vast te houden.)

Zit dat reuzenrad met spanbanden in elkaar?!


Na het reuzenrad zag Philip autootjes, daar wilde hij wel in. Mama wilde ook, maar het was alleen voor kindertjes (van 2 tot 12). Philip was nog steeds niet helemaal wakker, en hij had het misschien ook een beetje koud, dus hij vond het toch wel een beetje lastig. Gelukkig concentreerde hij zich op het sturen. Niet dat dat nodig was, maar dat geeft niet.

Philip moet sturen


Ondanks dat hij het niet geweldig vond wilde hij ook in de andere autootjes. Dit keer mocht mama wel mee. Philip vond dat hij moest sturen (ook al had mama ook een stuur, en ook al deed deden de stuurtjes niks). Na afloop deelde Philip me mee dat mama bang was.

Philip en mama in de auto


Lien had het ondertussen wel zo'n beetje gezien, die kermis. Maar toen zag ik de vliegsimulator! Daar wilde ik wel in. Vooruit dan maar, het mocht van Lien. Met het hele gezin. En het bleek inderdaad reuze leuk! Binnenin werd een filmpje afgespeeld, en het ding bewoog mee, zodat het allemaal heel echt leek. Het was alleen niet een vliegsimulator, maar een soort van auto die over een soort van gletscher reed. Met gigantische ijsblokjes die ontweken werden.

De vliegsimulator


Na de kermis reden we naar huis. Onderweg had Philip het steeds maar over het vliegtuig van de kerstmis (ook al corrigeerde ik hem steeds). En hoe cool dat wel niet was. (Waar heeft hij dat woordje nou weer geleerd?) We besloten om via de pannekoekenboerderij bij Leiderdorp te gaan, maar Philip zei al dat hij daar geen zin in had. Hij wilde liever naar de C1000. “Andere dingen kopen.” (Dat werd verder niet gespecificeerd.) We gingen toch maar naar de pannekoekenboerderij, en Philip weigerde inderdaad om zijn pannekoek op te eten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen